Recenzja wydanej w Polsce w 2009 roku książki Carol Rushman, poświęconej astrologicznym technikom prognozowania przyszłości.

Polskie wydawnictwa cierpią na jedna nieuleczalną chorobę: nie potrafią dotrzeć do czytelników książek niszowych, przeznaczonych do wąskeigo, wyspecjalizowanego kręgu odbiorców. Lenistwo i brak opertaywnosci osób odpowiedzialnych za dystrybucję sprawia, że często znakomite pozycje omijają sklepy branżowe, w któych zaopatrują się osoby zainteresowane daną dziedziną. Wiadomo przecież, że astrologowie czy tarociści zaopatrują się głównie w wyspecjalizowanych sklepach internetowych lub w tradycyjnych sklepach ezoterycznych. Nieraz znajduję na Allegro perełki, o których istnieniu nie wiedziałam. Podobne rzeczy zdarzają mi się podczas buszowania po Empiku. Ostatnio na najniższej półce w Empiku w warszawskim centrum handlowym Arkadia znalazłam prawdziwy skarb! W maju tego roku, nakładem Klubu dla Ciebie ukazała się książka amerykańskiej astrolożki Carol Rushman, zatytułowana Astrologia - sztuka przewidywania przyszłości (ang. The art of predictive astrology).

Jest to fantastyczne wydarzenie, bo od kilku lat mamy ciszę w eterze, jeśli chodzi o astrologiczne pozycje zza zachodniej granicy. Studio Astropsychologii niestety nie podjęło się wydania innych książek Liz Greene, o najnowszym Arroyo też możemy tylko pomarzyć, nie mówiąc o innych, mniej znanych w Polsce astrologach. Dlatego inicjatywa podjęta przez Klub dla Ciebie zasługuje na brawa, bo być może jest to jaskółka zwiastująca wiosnę.


Książka Carol Rushman ukazała się w 2002 roku w amerykańskim wydawnictwie Llewellyn, jednym z największych wydawnictw ezoterycznych na świecie, specjalizującym się w astrologii, sztukach dywinacyjnych i szeroko pojętym New Age. Llewellyn to także wydawca kart wróżebnych, m.in. jednej z moich ulubionych talii - Tarota Arturiańskiego. Nie wiem, jakim cudem zawiązała się współpraca KDC z Lewellynem, ale proszę o wiecej takich cudów! Astrologia - sztuka przewidywania przyszłości jest to jedyny chyba w tym momencie na polskim rynku porządny podrecznik do astrologii prognostycznej, który zawiera coś wiecej niż zestawienie i omówienie po kolei tranzytów czy progresji w duchu "Saturn w aspekcie harmonijnym do Słońca, Saturn w aspekcie nieharmonijnym do Słońca".

Carol Rushman prezentuje w książce swoja metodę prognozowania. Przede wszystkim, wyjaśnia czytelnikowi - co, w jakim celu i dlaczego w takiej kolejności. Dokładnie omawia poszczególne etapy przewidywania zdarzeń, wzbogacając wykład przykładami ze swojej praktyki. Widać, że jest to metoda wypracowana i sprawdzona przez lata. Rushman uprawia astrologię w duchu klasycznym, jednak jest to astrologia na najwyższym poziomie. Widać tu ducha zrozumienia, wiedzę i doświadczenie, która pozwalają z jednej strony uniknąć hurraoptymizmu "wszystko można przepracować", a z drugiej - czarnowidztwa i determinizmu. Autorka omawiając przykłady przytacza m.in. swój horoskop - jak wiadomo, swój zna się zawsze najlepiej. Jest solarną Panną z koniunkcją Słońca i Neptuna. Kilkakrotnie w tekście przebijają typowe dla tego znaku uwagi, jak wówczas, gdy pisząc o przyjaciółce która odwołała ślub, zaplanowany wbrew jej poradom w fatalnym astrologicznie terminie, stwierdza na koniec z satysfakcją: "nie musiałam jednak oddawać moich ksiażek na makulaturę". Trochę mnie ten tekst wytracił z równowagi, gdyż to "a nie mówiłam" mogło jednak zostać wyrażone w subtelniejszej formie... Całość czyta się mimo to znakomicie.

Kolejne rozdziały omawiają horoskop natalny, progresje, lunacje i zaćmienia. Koniecznie muszę zwrócić uwagę na dwie ogromne zalety tej książki. Po pierwsze, autorka kładzie nacisk na to, że punktem wyjścia do sporządzenia prognozy jest zawsze horoskop urodzeniowy. Ta prawda gdzieś umyka wielu studentom astrologii. A przecież interpertacja horsokopu urodzeniowegp jest to bezwzględna podstawa do wszelkich dalszych badań, czy to w astrologii prognostycznej, czy porównawczej! Rushman wprowadza pojęcie obietnicy natalnej, czyli możliwości widocznych w kosmogramie urodzeniowym i podkreśla, że jeśli takiej obietnicy nie ma, to nawet najkorzystniejsze tranzyty nie zmienią sytuacji. Z drugiej strony, bardzo wyraźnie zaznacza, że obietnica nie jest przepowiednią - może się spełnić, ale nie musi. Przykładowo osoba, w której horoskopie natalnym zawarta jest obietnica natalna pięciorga dzieci, może ich mieć pięcioro, ale - wskutek świadomego wpływania na decyzje matki natury poprzez stosowanie antykoncepcji - urodzi ich tylko dwoje.

Po drugie, Rushman zachęca, aby pronozowania uczyć się na małych wydarzeniach. Tymczasem wiele osób, zaczynajacych prognozować, czy to za pomocą technik astrologiczncyh, kart, run czy czegokolwiek innego, pragnie wypłynąć jak najszybciej się da na szerokie morze, zamiast poćwiczyć w małej zatoczce. W efekcie wielu poczatkujących rzuca się od razu na pronozowanie najważniejszych spraw życiowych, niejednokrotnie krzywdząc bliskich, serwujac im fałszywe przepowiednie dotyczące małżeństw, poważnych decyzji finansowych czy zdrowotnych. Tymczasem uczenie się na drobnych, codziennych sprawach pozwala szybko skorygować błędy i nabrać doświadczenia.

Książka ma tak naprawdę jeden minus i jest to niestety błąd wydawnictwa. Polska publikacja nie widziała redakcji merytorycznej ani nawet konsultacji z astrologiem! Jest w niej sporo omyłek, świadczących nie tylko o nieznajomości polskiej terminologii astrologicznej, ale też o niezrozumieniu tekstu zarówno przez tłumacza, jak i redaktora. Przykładowo - półkrzyż jest nazywany "kwadraturą typu T". Jest to próba przetłumaczenia angielskiego terminu T-square bez wiedzy, czym jest ta konfiguracja, ani że ma ona w języku polskim dwa odpowiedniki: półkrzyż i T-kwadrat. Trafiłam też na dziwne sformułowanie "horoskop godzinowy" - z kontekstu wynika, że chodzi o horarny. I tak dalej, i tak dalej. A przecież wystarczyłaby odrobina dobrej woli ze strony redaktora i kilka telefonicznych konsultacji z dowolnym polskim astrologiem. Wielka szkoda, bo wielu początkującym astrologom zawirowania terminologiczne namieszają w głowach.

Sama książka pod względem edytorskim prezentuje się bardzo dobrze - jest wydana w twardej oprawie, dzięki czemu nie zniszczy się i za dziesiątą lekturą. Okładka jest w dobrym guście, w czerni i żółci, bez tandetnych lukrowanych obrazków. Tekst czyta się wygodnie dzięki czytelnej i eleganckiej czcionce. Rzadko wydaje się tak ładnie książki astrologiczne! Mam nadzieję, że Klub dla Ciebie pójdzie za ciosem i wyda niebawem kolejną wartościową pozycję.

26 czerwca 2009

Wersja do druku