| Jesteś w: Astrologia » Interpretacje horoskopów sławnych postaci |
16 sierpnia 2008, w dniu zaćmienia Księżyca, zmarła profesor Anna Świderkówna, wybitny naukowiec i wyjątkowa postać w polskiej humanistyce [*].
Urodziła się 5 grudnia 1925 roku ze Słońcem i Merkurym w Strzelcu - znaku filozofów i badaczy. Wybitnie zdolna, obroniła doktorat w wieku zaledwie 26 lat. Jej zainteresowania skierowały się w stronę fascynującego świata starożytności - ukończyła studia magisterskie na filologii klasycznej, specjalizowała się w papirologii, z niej napisała doktorat, potem kierowała tym zakładem na Uniwersytecie Warszawskim. Była nie tylko znanym w naukowych kręgach specjalistą, ale także pisarką, dziennikarką, tłumaczką. Jej zainteresowania skierowały się w stronę Biblii jako źródla kultury i duchowości Europy. Poświęciła jej swoje najpoczytniejsze książki - "Rozmowy o Biblii", "Rozmów o Biblii ciąg dalszy" i inne. Jej ogromna erudycja, piękny język, poziom intelektualny i duchowy w magiczny sposób łączyły się z umiejętnością dotarcia do czytelników i słuchaczy.
Anna Świderkówna, ur. 5.12. 1925 w Warszwie, godz. nieznana
Niestety, nie udało mi się dotrzeć do jej godziny urodzenia, więc horoskop jest oczywiście tylko przybliżony (usatwiony na astronomiczne południe). Jednak nawet w takim widać główne rysy jej osobowości, które zaowocowały karierą naukową i lietarcką.
Wenus tego dnia przechodziła z Koziorożca do Wodnika - jej znaku w horoskopie prof. Świderkówny nie da się ustalić bez znajomości godziny urodzenia. Jednak, jak to się dzieje w przypadku planet będących na granicy znaków, Wenus ta łączyła cechy obydwu znaków: Koziorożec przyciągał jej uwagę w stronę świata starożytnego, a Wodnik kierował ją w stronę kulturowego wymiaru dawnej historii oraz jej znaczenia dla współczesnego społeczeństwa. W Koziorożcu miała też Jowisza, będącego władcą Słońca i Merkurego. Praca badawcza, choć często żmudna, dawała jej szczęście, a Jowisz nagradzał jej wysiłki i sprzyjał karierze naukowej.
W jej horoskopie widać nie tylko pracowitość, ale przede wszystkim niezwykłą zaciętość badawczą. Ludzie z koniunkcją Marsa z Saturnem, gdy odnajdą swój cel, nie spoczną, nim go osiagną. Prof. Świderkówna miała ją w Skorpionie, znaku niestrudzonych badaczy tajemnic (urodziła się pod nim inna słynna postać w polskiej nauce, Maria Skłodowska-Curie). Koniunkcja Marsa i Starurna w Skorpionie wraz z Uranem w Rybach i Plutonem w Raku tworzyły konfigurację Wielkiego Trygonu. Wszystkie one znajdują się wodzie - to zapewne też mocna i harmonijna jednocześnie obsada tego żywiołu sprawiła, że jej zainteresowania światem starożytnym nie ograniczyły się do zwykłych prac badawczych i kariery naukowej, lecz przeszły w fascynujacą przygodę duchową, którą dzieliła się ze swoimi współczesnymi. Pochodziła z rodziny, która nie zajmowała się sprawami religii czy życia duchowego, lecz im właśnie poświęciła swoje dorosłe życie. Przy braku żywiołu powietrza było wręcz niemożliwe, by mogła na sucho i bez emocji przygladać się obiektom swojej pracy - osoba z przewagą wody nad powietrzem nie może myśleć nie czując. Nie była zimnym naukowcem, chłodnym badaczem - musiała całyą soba przeżywać to, co robiła. Jednocześnie mocny wpływ znaków ognistych (Słońce i Merkury w filozoficznym Strzelcu, Księżyc i Neptun w artystycznym Lwie) dały jej niespożytą energię do badania, dociekania, nauczania i pisania. Do końca życia była w pełni sił umysłowych i nie zaprzestawała swojej działalności.
Rzadko widuje się tak wyraziste horoskopy; rzadko spotyka się tak fascynujące osobowości. Została pochowana wczoraj na Powązkach, najpiękniejszym polskim cmentarzu. Wierzę, że po drugiej stronie odnalazła spokój i wyjaśnienie wielu tajemnic nauki i historii.
22 sierpnia 2008
