Wiele osób chce poczytać o znaku swoim i swoich najbliższych, lub też pragnie lepiej zrozumieć zodiak. Trudno na polskim rynku o pozycję lepiej spełniającą te warunku niż małą książeczka, która ukazała się jesienią 2008 roku - Jak interpretować znaki zodiaku.

Książka ta przeszła bez echa na forach astrologicznych, zapewne ze względu na nieznane dla polskich miłośników astrologii nazwisko francuskiej autorki, Joelle de Gravelaine, jak i wydawnictwo (Hachette Polska, dawna Wiedza i Życie), które do tej pory nie specjalizowało się w publikacjach z dziedziny ezoteryki. Wielka szkoda, bo jest to pozycja naprawdę zasługująca na zainteresowanie - sama nie mogłam się od niej oderwać, a każda z kilku osób, którym ją pokazałam, była zachwycona i zapisywała tytuł, planując szybki zakup.

Przeczytałyśmy ją z Józefiną i uznałyśmy, że będzie jednym z podręczników na naszym rocznym kursie astrologii od podstaw jako świetne uzupełnienie Homo Zodiacusa. Jest to książka odmienna od klasyki polskiej literatury astrologicznej autorstwa Leszka Weresa, lecz moim zdaniem świetnie ją uzupełnia. W Homo Zodiacusie widać erudycję i zacięcie akademickie autora, odwołującego się do różnorodnych tekstów kultury i przywołującego liczne postacie historyczne w celu ukazania czytelnikowi istoty kolejnych znaków. Z kolei Joelle de Gravelaine trzyma się konkretów: opisując kolejne znaki odwołuje się do współczesnych doświadczeń i sytuacji, jakie spotykamy w codziennym życiu.

Książka zawiera wprowadzenie do symboliki czterech żywiołów i ogólną charakterystyka znaków wody, ognia, powietrza i ziemi. Dalej następuje charakterystyka kolejnych dwunastu znaków zodiaku - opis panów i pań spod danego znaku, z podziałem na część ogólną, sprawy uczuciowe i zawodowe. Autorka sporo uwagi poświęca też sprawom zdrowia, wskazując na choroby, na jakie szczególnie narażeni są przedstawiciele poszczególnych znaków. Akurat ta część najmniej mi przypadła do gustu, ale wiele uwag jest dość trafnych, choć te opisy traktuję bardziej jako ciekawostkę. Zauważyłam natomiast, że te fragmenty bardzo podnoszą atrakcyjność książki, gdyż osoby niezainteresowane astrologią sama w sobie, lecz pragnące jedynie poczytać o swoim znaku są bardzo ucieszone uwagami o zdrowiu.

Co najcenniejszego jest w tej książce: nie powiela stereotypów, które często można spotkać w podobnych publikacjach, ani tych tworzących czarną, ani białą legendę danego znaku. Nie ma tu peanów na cześć Lwów, które mają wielkie i dobre serca, ani Ryb, które kochają wszystkich i chcą uszczęśliwić cały świat. Ta książeczka ukazuje, że owszem, Lwy zazwyczaj maja serdeczny i otwarty sposób bycia, ale wcale niekoniecznie przekłada się na "dobro", bo nie jest ono przypisane żadnemu znakowi zodiaku. Autorka mówi też wprost, że opiewane jako delikatne i serdeczne Ryby na drodze do uszczęśliwienia ludzkości potrafią zdeptać niejednego wroga, mrożąc otoczenie swoim lodowatym chłodem. Wiadomo, że nikt nie jest w 100% obiektywny, lecz widać wyraźnie, że autorka dąży do ukazania po równo plusów i minusów wszystkich znaków, aby stworzyć pełen obraz każdego znaku.

Co jest jeszcze jednym wielkim plusem - książka jest bardzo przystępnie, lekko i dowcipnie napisana oraz porządnie zredagowana, co nie jest wcale oczywistością w przypadku książek z tej dziedziny. Szkoda, że dość niepozorny format sprawia, zę chowa się na półce za bardziej okazałymi z wygladu pozycjami (vide świecąca złotymi literami seria książek Wrońskiego).

9 lipca 2008

Wersja do druku